Gepost op 27 juni 2018 door Laraloopt

De Blankersplas

Blankersplas

Aanrader dit pad! Vandaag een prachtige route gelopen op de grens van Brabant en Limburg, in een gebied met een zeldzame hoogveen moerasnatuur, en daarmee ook met zeldzame bloemen. De struinroute is een afwisselende tocht langs kanalen, moerasgebieden, waterplassen, hooilanden en bossen. Je komt er vrijwel geen mens tegen en je kunt hem zo gaan lopen, een kaart is niet nodig.

*****

Het startpunt in Meijel is voor mij bekend terrein, ik heb in mijn jeugd jarenlang aan de Molenbaan gewoond. Destijds waren deze velden echter nog landbouwgebied. Deze landbouwgebieden, die grenzen aan de peelreservaten, worden opgekocht door Stichting Veen die het hoogveen in dit gebied wil herstellen. De grond wordt teruggegeven aan de natuur en er is een prachtig wandelpad in aangelegd.

Dwars door de hooilanden

Dwars door de hooilanden

Vanaf de parkeerplaats lopen Lara en ik meteen naar het Kanaal van Deurne. Hier heb ik ooit nog leren schaatsen. In de zomer zaten we er met een roeiboot. Mooie herinneringen komen boven. Even later staat aan de linkerkant een vogelkijkhut, die uitkijkt over de Blankersplas. De plas is vernoemd naar mijn vroegere buurman Piet Blankers, die zich enorm heeft ingezet voor het natuurherstel en de aanleg van deze plas in deze voormalige landbouwgronden. Het resultaat mag er wezen: de plas herbergt tientallen soorten watervogels.

Dan struin ik met Laar dwars door het hooiland. Er is gemaaid en het hooi hoopt zich rond mijn voeten op. Aan de overzijde van het veld komt een graspad in zicht. Achter de Blankersplas om gaat de tocht verder langs moeraslanden en maisvelden aan de andere kant. Door het hoge struikgewas is van het moerasland zelf niet zo veel te zien, maar ik spot wel de nodige vlinders als citroenvlinder, gele luzernevlinder, bruin zandoogje en dagpauwoog.

Dan komt de route weer uit bij het Kanaal van Deurne. Hier zijn een paar leuke plaatsen om de hond te laten zwemmen en kan hij goed te water. Op de terugweg kom je hier nogmaals langs.

Dan volgt een apart fenomeen met een vleugje geschiedenis. Er lopen hier twee kanalen pal naast elkaar. Kilometers lang. Het Kanaal van Deurne, dat zoals de naam doet vermoeden, doorloopt naar Deurne, en de Helenavaart, die verderop afbuigt naar Helenaveen. Dit is het resultaat van een conflict tussen de gemeente Deurne en de Maatschappij Helenaveen. De Maatschappij kocht woeste gronden van de gemeente Deurne om er turf te gaan winnen. Deurne was blij dat zij deze woeste grond kon verkopen, wat moest zij er anders mee. Voorwaarde was wel dat de Maatschappij zelfvoorzienend werd voor haar werknemers en dus huisvesting, school, winkel en andere voorzieningen regelde. Daaruit is het dorp Helenaveen ontstaan.

De Maatschappij liet een kanaal graven om de turf per schip af te voeren. Dit was de Helenavaart. Het bedrijf verdiende bergen geld met de turfwinning. De gemeente Deurne zag dit met lede ogen aan. Zij wilden ook een graantje meepikken van dit zwarte goud en zij gingen turf winnen in de aangrenzende gebieden. Zij vroegen de Maatschappij of zij het kanaal ook voor hun schepen mochten gebruiken. De Maatschappij weigerde dat. Er restte de gemeente Deurne weinig anders dan zelf voor een kanaal te zorgen op haar eigen grondgebied. Zo kwamen er twee kanalen pal naast elkaar te liggen.

Lara in het grasland bij de Belgenhoek

Lara in het grasland bij de Belgenhoek. Op de achtergrond de border blauwe knoop

Het struinpad steekt beide kanalen over en gaat dan dwars door het veld. Voorheen was het een korenveld, nu staat het vol met melganzenvoet (denk ik). Aan de overzijde van het veld is van verre al een blauwpaarse strook te zien. Eenmaal dichterbij zit de berm hier vol met aardhommels, akkerhommels en vlinders. De blauwe bloem kan ik met mijn veldgids niet thuisbrengen, en zoekend naar blauw-paarse veldbloemen op internet levert evenmin resultaat op. Een gewoon plantje is het dus niet. Op de website van Stichting Veen vind ik het antwoord: men hoopt hier blauwgraslanden te realiseren met blauwe zegge en blauwe knoop. Dat is dan gelukt, het blijkt inderdaad een border blauwe knoop te zijn als ik het goed zie.

Ven aan de Scherliet met Jacobskruiskruid

Ven aan de Scherliet met Jacobskruiskruid

De tocht gaat verder door bossen en langs bosranden. Midden in het bos staat een vliegtuigmonument met het aangrijpende verhaal van zeven jonge Engelsen, die hier zijn omgekomen. In het gastenboek kunnen wandelaars en fietsers hun verhaal kwijt. Lara en ik zijn vandaag de eersten, en de vorige gasten dateren van twee dagen geleden. Het loopt hier dus bepaalt niet storm.

Dan volgt opnieuw een groot stuk bosgebied. Het pad slingert er zich doorheen. De laatste storm heeft blijkbaar veel bomen geveld die over het pad lagen, want op veel plaatsen heeft de kettingzaag de doorgang weer vrijgemaakt. Tussen de struiken staat een ree ons aan te kijken. Lara spitst de oren, is nieuwsgierig maar laat het dier (zoals altijd) met rust. Na enig aarzelen verdwijnt de ree dan toch tussen de struiken.

Picknickbankje

Picknickbankje bij de splitsing tussen het Kanaal van Deurne en de Helenavaart

Verderop staat een waarschuwing voor ander wild: er zit hier blijkbaar een broedende buizerd die mensen aan kan vallen. We hebben niets gezien. Het pad komt uit bij de Helenavaart die van hieraf kilometers wordt gevolgd. Dit is pas echt een struinpad, want het pad is smal en overgroeid met braamstruiken. Een lange broek is geen luxe. Het struikgewas is dicht, het pad zeer oneffen. Maar het is verder goed te lopen. Na een paar kilometer, bij de splitsing tussen de Helenavaart en het Kanaal van Deurne maakt het pad een haakse bocht naar links en loopt door tot we weer bij de bruggen over beide kanalen uitkomen. Opvallend zijn wel de vele plaatsen waar een doorgangetje is op de steile oever naar de waterkant beneden. Op dit smalle pad dat verder niet echt bereikbaar is, kan dat denk ik alleen maar duiden op wild dat hier naar de waterkant gaat om te drinken. Lara wil het ook een paar keer proberen, maar het is toch te steil.

Eenmaal weer bij de kanalen aangekomen gaat Laar nog even zwemmen. Het is warm en ze kan deze afkoeling goed gebruiken. Dan duiken we het laatste hooiland in. Via een graspad tussen het struikgewas eindigt de tocht weer aan de Molenbaan.

*****

Start-eindpunt: Parkeerplaats Molenbaan 35, Meijel (veel plaats is er niet) of Helenaveenseweg 97 in Grashoek.

Type wandeling: Rondwandeling 6, 9 of 13 km. Er zijn op de route van 13 km twee plaatsen doorsteekjes gemaakt om de route te verkorten, zie kaart.   Route langs kanalen, waterplassen, door velden, hooilanden en bossen.

Foto Gallerij

Contact gegevens

Stichting VEEN

p.a. Het Haze-pad 17

5768 AB  Meijel

T: 077 466 2268

E:

Logo Stichting DOEN